Arijevske pod-rase: Rasprostranjenost i karakteristike

[Vojvoda]

Preuzeto iz:

Males Branimir dr.
O Ljudskim rasama
Beograd, 1936: str 63

ISTOCNO-PRIBALTICKI TIP

Istocnoeuropidsku rasu zovemo i Istocnobaltiskom, ili još prostije Baltiskom rasom. Ovaj drugi naziv nije zgodan vec i sa razloga što se Istocnoeuropidi prostiru na istoku Evrope, od Visle i Dnjepra do Volge i Dvine, ali ne toliko primorjem Baltiskog mora koje pretežno nase-ljavaju Nordidi. Istocnoevropska rasa mestimièno prelazi Karpate, prodire u Panonsku Niziju, pa i na Balkan. Na istoku prelazi u severnu Aziju, meša se sa drugim prete-žno mongolidskim stanovništvom. Dopire do reke Ob.

Nažalost, još ni danas nemamo dovoljno podataka o prostiranju pojedinih rasnih tipova u Jugoslaviji. Istocno-europidsku rasu nalazimo možda u manjim grupama u Vojvodini i od Zagreba prema severu (Škerlj).

Mnogi autori ne prave razliku izmedu Istocno-europida i drugih nekih plavokosih i širokoglavih skupina. Istoènoeuropidi se odlikuju okruglinom glave i lica, kao i tamnije plavom bojom kose. Ali time nije receno da i na Balkanu, kod nas, i u Srednjoj Evropi, i dalje prema zapadu, nije bilo i nema plavih i brahikefalnih tipova koji nemora da budu ni istovetni ni srodni sa Baltidima. Montandon sve ove plave brahikefalne grupiše u jednu jedinu podrasu. Po njemu “Subnordiska podrasa obuhvata mnogobrojne telesne grupe, razlièito plave, koje, na istoku Baltika, u central-noj i sevemoj Rusiji, delimicno u Nemaèkoj, u Francu-skoj do Loare, u Engleskoj, okružuju nordiski domen polukružnim prstenom. U ovu podrasu ulazi Subnordiska rasa Denikera, visoka i mezokefalna, Istoèna rasa istog autora, niskog rasta i subbrahikefalna, Galatska rasa Guiart-a, sa severa Francuska, brahikefalna, plava ili rida, Severozapadna rasa Denikera, kestenjava, visoka i subdolikefalna, i riajposle, možda “Saksonski tip”, “Plavi Alpinac”, koji su neki autori našli u centralnoj Evropi, i Rasa Visle Denikera, plava, mezokefalna i relativno veoma niskog rasta”. Nema sumnje da su neki od ovih ovde navedenih tipova mudusobno identièni. I nema sumnje, sa druge strane, da se do sada o mnogim ovde pobrojanim a i drugim brahikefalima plave kompleksije
nije vodilo dovoljno racuna. Ali je isto tako nesumnjivo da svi plavi brahikefali Evrope ne dolaze u istu grupu. Zaèudo kako je Montandon, kao pristaša hologeneze, mogao zaboraviti da svetla kompleksija i brahikefalija, same po sebi, ne mogu da nam ukažu na zajednicko poreklo, na istu rasnu pripadnost. Jer ono isto što ne može brahikefalija i orlovski nos ne može valjda ni brrshikefaija kada je udružena sa plavom kosom. U svakom slucaju izvesni rasni tipovi, kao n. pr. što je Guiart-ova Galatska rasa ili Lebzerter-ova IV ili V tipska kombinacija (V — svetla kosa, svetle oèi, dužina tela 1659 mm; VI — svetla kompleksija, telesna dužina 166-1689), t.j. subbrahikefalni niskog rasta — “Weichsselrasse” Lebzelter-a, Jugoslovenski plavi tip niskog rasta Weisbach-a, nikako ne mogu da se identifikuju sa Istocnoeuropidima. Nažalost, u ovom kratkom pregledu evropskih rasnih tipova o njima i o drugim plavokosim i plavookoim brahikefalima nece biti dovoljno govora. Nauka još traga. Definitivnih zakljuèaka nema. Ali baš zato nismo u pravu kad hoæemo da uprostimo još dovo-ljno neispitane i nerašclanjene pojave. Nije L1 pravu ni Montandon kada sve ove plave brahikefalne srnatra delom — podrasom — Nordida, a ni Lebzelter koji o “Rasi Visle” govori kao o jednoj varijanti Nordijaca malog rasta.

Koje su karakteristike Istocnoeuropida? Grube kosti, mali zdepast rast (165 cm), svetla kompleksija, izdvaja ih od ostalih rasa. Trup je dugacak, a udovi su srazrnerno kratki. Ramena su široka. Konstitucija je digestivna. Koža je više bleda nego ružicastobela. Za kosu kažu da je boje pepela; u stvari je prljavo plava, izbledelo tamnoplava. Sive ili sivoplave oci ‘izgledaju nekako vodeno. Otvor izmedu kapaka je prilicno Liza, pa oèi izgledaju male. Ponekad se javlja i polurnongoloidan oblik kapaka. Dosta je velik razmak izmedju oèiju. Lice je široko, prilièno pljosnato i usled razvijenih i upolje isturenih jagodicnih kostiju izgleda grubo i cetvrtasto. Nos je mesnat, pljosnat i kratak. Donji je deo prcast. Nozdrve su široke i razmaknute. I usta su velika. Lobanja je brahimorfna (indeks 80,9-83,2).

ALPINSKI TIP

O d Istocnoeuropidske rase prema zapadu nalazirno u nekoliko prostranih manje više kumpaktnih uhlasti jediiu veoma slicnu rasu Istocnoeuropidskoj. 1 ona naginje svima svojim osobinama našem Eurazijskorn prototipu. Prevladuje u Madarskoj, od Dunava prema severu. u Èeškoj i Moravskoj, u južnoj Nemaèkoj, u srednjoj Francuskoj, po Apeninima, naroèito u Alpirna, a niožda i u Bretanji i Pirinejima (Baski).

S omatološke odlike skoro su istovetne odlikaina Isto-cnoeuropidske rase. Rast je zdepast, nizak a širuk. Udovi su srazmerno kratki. Šake i stopala su kratka i široka, a prsti su debeli. Naginju nagornilavanju masti. Konstitu-cionalan je tip digestivan. Dakle sve kao i kod Baltida. I glava je okrugla, brahirnorfna (indeks 84 do 87). Celo je strmo, rasplinuto, okruglo. Markantnih prelaza izrneðu ceone i slepooène kosti nema. Lice je nešto širokog iako ne onako cetvrtasto i grubo kao kod Baltida. lzrada je okrugla, široka i neistaknuta. Nos je u korenu širok i pljosnat. Èešæe je konkavan. Koža je dosta gruba, bledornrke boje. Jedna odlika potpuno izdvaja ovu rasu od Istoènoeuropida. To je tamna kornpleksija. Tvrda. oštra kosa boje je zagasito smeðe. I dužice su tako isto tamne, sive.

U Alpide mogli bi da ubrojimo i jednu severnu granu sa skoro identicnim somatološkim oznakama. To su Lapidi. Ima ih u Finskoj, na poluostrvu Kola, u Skandi-naviji.
Da li kod Jugoslovena ima pripadnika Alpiske rase? Ima ih svakako, i medu Slovencima i medu Srbo-hrvatima. I kod jednih i kod drugih postoje brahikefalni tipovi tarnne kompleksije niskog rasta. Da li svi tipovi sa ovakvirn osnovnim karakteristikama pripadaju ovoj rasi
- to ne znamo.

Alpinska rasa prelazi granice Evrope. Nalazimo je i u severnoj Africi.
U priloženim kartama prostiranja rasa oznacili smo Bretanju i Pirineje kao alpinske. To nalazimo mahom kod drugih autora. Ali ipak sumnjamo da stanovništvo ovih krajeva pripada Alpiskoj rasi. Naša je sumnja sva-kako opravdana u koliko se odnosi na pirinejske Baske.

MEDITERANSKI TIP

Prostiru se u Africi severno, istoèno i zapadno od Sahare. U Evropi zauzimaju skoro celo Pirinejsko Polu-ostrvo, dobar deo Francuske, naroèito primorske krajeve, sva Sredozemna ostrva, južnu Italiju, Padsku ravnicu, Grèku i Egejsko primorje, zapadnu obalu Cmog Mora, i, najposle, zapadni deo Velike Britanije i severozapad i jugozapad Irske. Mediteranskih uticaja ima i u južnoj Rusij i.

Mediterance nalazimo i kod nas na Balkanu. Ima ih više nego što se do skora mislilo. C’zekanowski ih nalazi u naširn istoènim krajevima. Crdeljanovic opisuje kod Kuca jedan crnomanjasti tip duge glave ciji opis svakako odgovara mediteranskim osobinama. Taj je tip “rasta najviše srednjeg, pa ¨cesto i niskog, tela dosta mršava i sitna. Po boji kože ne razlikuje se gotovo od drugog cmomanjastog tipa (t.j. cmomanjastog tipa kratke glave i visokog rasta koji u svemu odgovora Dinarcu). Ali mi se u nekoliko prilika ucinilo da može imati i mnogo zagasi-tije tonove mrke boje. U svojoj fiziognomiji imaju ljudi ovog tipa nešto, što nas opominje na Semite i na poneke Talijane. Lice je sasvim uzano i duguljasto. Nos je visok i uzan, vecinom malo povijen, redje prav ili grbast. Celo je pravo i puno. Oci su krupne. Lubanja je uzana i duguljasta. — Ovaj tip je vrlo redak”. Ovo je jedan od pet osnovnih tipova koje Crdeljanovic nalazi kod Kuèa. Njegov opis potpuno odgovara Mediteranskoj rasi, i mi ne bismo imali ni jednu osnovnu odliku da dodamo. Potiljak je istaknut, èelo je unatrag svedeno. Vilicne kosti blago su zaobljene. Brada je jaka. Ušna školjka je mala. Kosa je cma ili tamnomrka, meka i talasasta. Velike oci imaju duge trepavice, sme se i sjaje. Usne imaju lep oblik, “socne” su i “ispisane”. Ovo je jedna od najlepših evropskih rasa (G. Sergi, Eickstedt).

Izgleda da Mediteranidi nisu dugoliniske konstitucije. Osim vitkog, gracilnog tipa postoje oblasne forme koje naginju ka gojaznosti, ka okruglini. Narocito kod žena.
Rekli smo da i kod nas ima Mediteranida. Ima ih koji su po svom poreklu još iz ranijih preistoriskih vremena. Njih su Srbi i Hrvati zatekli na Balkanu. Oni koji su kod nas, tokom vremena, primili su naš jezik, naše kulturne elemente i našu nacionalnu svest. Takvi prastanovnici mahom su u istocnoj i južnoj Srbiji.
Prastanovnika Mediteranaca ima i u Crnoj Gori. To su ostaci mediteranskog elementa potisnuti od ljudi koji su dolazili sa severa i severoistoka i koji su pripadali drugim rasama. Ali ima Mediteranida i Mediteranoida koji su doseljeni u historiskim i protostoriskim vremenima. Njih ima vrlo malo, mestimicno i pojedinacno. Nalazimo ih u Cmoj Gori i Dalmaciji. To su doseljenici sa obala, ostrva ili prekomora. Ovi Mediteranidi mešajuæi se sa Dinarskom rasom cesto daju veoma lepe visoke dolihokefalne, bastarde tamne kompleksije.

Mediteranidi ili zapravo Mediteranoidi, koje u Srbiji sretamo prema istoku i jugu, naginju digestivnoj —kratkolinijskoj — konstituciji. Dolihokefali su i mezoke-fali, ali ima ih i brahimorfnih. Ove bi brahikefale mogli izdvojiti u zasebnu grupu. Pa stoga, misleci na njih, govorimo o Mediteranoidima. Po ostalim svojim oznaka-ma u glavnom odgovaraju Mediteranidima. Karakteristi-cno je odsustvo zalizaka u kosi, a i mnogo vedja maljavo-st. Kosa je sasvim cma. Dužice su tamno kestenjave. Postoji u nas i oblasni tipsa plavim oèirna.

Mediteranide i Mediteranoide obuhvatio je dekan antropologa Giuseppe Sergi u svom Notanthropus eura-fricanus mediteraneus, var. Cuveno je njegovo ucenje o Mediteranskoj rasi. Mediteranide Pirinejskog Poluostrva mnogi izdvajaju u zasebnu rasu ili zasebnu podrasu — u Iberoatlantsku grupu.

NORDISKI TIP

Nordide i Dinaride, kao i druge rasne skupine koje njima pripadaju, ostavili smo da ih najposle izložimo. Ne samo stoga što oni tu i dolaze, kao što cemo sad videti, vec i stoga što je bilo potrebno da se prethodno upozna-mo sa ostalim rasama da bi bolje razumeli i njihove odlike i mesto koje oni zauzimaju. I kod njih nalazimo elemente koji nas potsecaju na naš Eurafricki prototip. Ali se ove dve rase izdvajaju od svih ostalih. Ne samo što su one najmanje azijatske, da tako kažemo, vec se kod njih i “eurafricki” karakteri javljaju u takvom obliku da i jednu i drugu smatramo za najizrazitije evropske rase. Nordidi i Dinaridi Evropljani su par exellence. Ne potsecaju nas ni na narode Azije ni na narode Afrike. Mnogima ce ovakvo grupisanje biti cudno i novo. U stvari cudno je kad Montandon govori o Alpdinaridima, kad Haddon ili Hrdlicka ne mogu da osete razliku izme-du jednog pripadnika Alpiske rase i jednog Dinarca. Cudno je kad Montandon, koji bi hteo u antropologiji da primeni teoriju hologeneze, smatra da su Nordiska rasa i Istocnoeuropidska jedna jedina. Po njemu su oni svi, i dolihomorfni i brahimorfni, i visoki i mali, i leptoprozo-pi i euriprozopi, i oni dugacka i oni široka nosa, i oni respiratorne i oni digestivne konstitucije, svi su oni pripadnici jedne jedine rase. A sve to samo stoga što su i jedni i drugi svetle kompleksije. Ako imamo dva kostura od kojih jedna pripada osobi Alpiske rase a drugi Baltiske, mi cemo ih teško moci identifikovati. Toliko su ove dve rase po svojim osteološkim osobinama sliène. Sa svim tim Montandon Istocnoeuropidsku rasu, kao Sous-race subnordique, stavlja sa Nordiskom, - Sous race nordique -‚ u jednu istu rasu, u Race blonde. Ali o tome dosta.

Nordiska rasa prostire se svud oko Baltickog i Sever-nog mora. Zauzima veci deo Velike Britanije i Irske, njihove istocne krajeve, skoro celo Skandinavsko polu-ostrvo, dobar deo Finske, Estonije, Letonije i Litve, zatim severozapadnu Poljsku, pa Dansku, Holandiju i Belgiju, sve seveme krajeve Nemaèke, i najposle, sever-nu Francusku. Ovde onde javlja se i u ostaloj Evropi, pa i u Aziji sve do najudaljenijih europidskih granica.

Nordidi se odlikuju visokim stasom, longiliniskom konstitucijom, dolihomorfnošcu i svetlom kompleksi-jom. Na visokom (173 cm) i vitkom telu vidimo široka ramena, srazm emo dugacke udove, uske kukove. Glava je duguljasta, dolihomorfna (indeks 78-89), celo je visoko i natrag nagnuto, nadocne su kosti jako razvijene, potiljak je isturen, prelaz izmedu ceone kosti i slepoocne istaknut je. Lice je dugacko, brada je izrazita ali je zaobljena. Nos je dugaèak, uzan i prav; nozdrve su tanke, dugacke i leže jedna pored druge. Usne su sraz-merne, modelirane. Koža je ružicastobela, kosa plava, meka i talasasta. I oci su plave ili sivoplave. Razmak izmedu oèiju je mali. Ocni otvor je više velik nego srednji.

Eickstedt razlikuje kod Nordiske rase tri tipa. Jedan naziva Teutonordiskim, drugi Dalonordiskim, Dalskim
ili Vestfalskim; a treæi Fenonordiskim. Ne možemo duže da se zadržimo kod ova tri tipa. Reæi cemo samo toliko:

Teutonordiski tip odgovara našem gornjem opisu Nordida.
Dalonordiski tip, ili Vestfalska ili Dalska rasa, kako je drugi zovu, najizrazitija je u Vestfaliji i Dalarnu. Njegovi odvojeni znaci bili bi sledeci: Teška pojava, konstitucija normoliniska sa jedva izraženom sklonoscu ka digestivnim oblicima. Potiljak je jace istaknut nego što je kod Teutonordiskog tipa. Ceio je strmo i široko. Nadoèni su lukovi jako razvijeni. Obrve su guste i cekinjaste. Lice je masivnije, brada jaka. Izgled lica je pomalo cetvrtast. Nos je snažan i nešto širi. Usta su velika, slabo modelirana, usne su uzane. Uopšte telesna je grada masivna.
Fenonordiski tip ili podrasa svojim telesnim izgledom stoji nekako izmedu Teutonordiske i Dalonordiske podrase. A tako isto i crtama lica. Mišici i kosti lica po svojim oblicima potpuno odgovaraju dinarskim odlikama. Lubanja je kraca, manje je dolihomorfna od lubanje teutonske i dalske. Dosta kruta kosa boje je crvenkastoplave, a naroèito brci i brada. Oci su vodeno plave.

DINARSKI TIP

Poslrdnja rasna grupa, grupa koja je za nas od najvese važnosti, grupa koju smatramo isto tako izrazito evropskom kao i Nordiska što je, to je — Dinarska rasa.

Po nekim autorima Dinaridi nastanjju rie samo bez-malo celu Jugoslaviju i celu Albaniju, vec i najveci deo Bugarske (osim južnog i severoistocnog primorja), zatim Karpate, Ukrajinu do Dnjepra, Slovacku, Austriju i Dolomite. Ali ima antropologa po kojima Dinaridi ne obuhvataju ovako veliku teritoriju. Czekanowski svodi rasprostiranje Dinarida uglavnom na jugoslovenske obla-sti, nešto malo na zapadnu Bugarsku, na Austriju i Dolo-mite. Da li se takvo rasprostiranje slaže sa cinjenicama —nije nam poznato. Dok se drukcije ne dokaže mi se moramo držati najnovijih rasnih karata nemaèkih autora (Gunther, Eickstedt, Venzmer i drugi).

Uopšte Czekanowski ne govori o Dinaridima. Za nje-ga su Dinarci armenoidno stanovništvo. Taj je tip po njemu nastao mešanjem Nordiske i Jermenske rase. Drugi autori identifikuju Dinarsku rasu sa Alpinsku (engleski i americki antropolozi i neki francuski). Po Montandon-u Dinarci (Sous-race adriatique koja pripada Alparmenskoj rasi) razlikuje se od Alpiske rase (Sous race alpine) iskljucivo visokim rastom. Ko je pažljivo pratio dosadanja izlaganja zna da je takva pretpostavka netaèna. Ako su karakteristike Alpiske rase onakve kao što smo ih ovde izložili (jer možda postoji i drugi neki tip koji ne odgovara u svemu Alpiskim oznakama), to se Dinarci otseèno od njih razlikuju. Jedni su i drugi i brahikefali i crnomanjasti. Ali to su jedine podudarne odli ke. Sve ostale potpuno su razlicite. A mi smo videli, ranije, kada je bilo govora o rasama uopšte, o rasnirn odlikama, da brahikefalija sama po sebi malo šta znaci. Oblik lubanje, oblik pojedinih lubanjskih kostiju, nasledan je i rasno vredan, a ne kefalicni indeks. Alpidi teže po svima svojim odlikama Euraziskome prototipu, onako slièno kao i Baltidi i Turanidi. A naprotiv oznake Dinarida upucuju nas na eurafricke oblike.

To je pre svega longiliniska konstitucija. Visok rast, mogli bisrno reci najviši u Evropi (173-178 cm), praæen je dugackim udovima, dugackim vratorn, dugaèkim licem, vitkim ali i snažnim oblicima. Dakle sasvim drugacije nego što vidimo kod Alpida. Glava je veoma visoka. Potiljak nije uvek prav “kao sekirorn otsecen”, vec je cesto isturen, u najarnanju ruku onako isto kao kod Fenonordida. Filipovic sa pravom misli da se èesto do zaravnjenog potiljka dolazi veštackim putem. Od najvece je važnosti oblik cela. Celo je visoko, sa dubo-kim zaliscima, sa oznacenim prelazima prerna slepo-ocnoj kosti, sa razvijenim nadocnim lukovima, i gustim, širokim i cekinjastim obrvama. Glava je brahimorfna. Krece se od umerene brahikefalije pa do ultrabrahikefali-je. Ali oblik uglavnom ostaje uvek karakteristièan i kad je gledarno odozgo naniže i kad je posmatramo sa strane. Rekli smo da je lice dugacko. Ono je veoma izrazito. Jagodicne kosti, jaka brada, mišici lica, nabori na licu
potpuno odgovaraju karakteristikama Fenonordiske sub-rase. Iako je lice uzano izgleda nam snažno, masivno. Karakteristicno je izbrazdano lice staraca. A i crte sredovecnih ljudi veoma su upadljive. Crdeljanovic kaže za Kuce: “Koža je na licu kod mnogih sredovecnih ljudi i žena jako naborana. Velike i duboke brazde na celu, dve oštre linije više usnica ka nosu, mnogobrojne manje bore oko spoljašnjeg ocnog ugla daju licu oštar
izraz, koji ostavlja u posmatraèa neizgladljiv utisak.” Ako se tome doda da su oèi i kosa cmi ili mrki, razume-æemo narodne stihove:
Jedan bješe hajduk od planine
crna brka, a mrka pogleda.
Od njega me strava uvatila.

Nos je relativno velik i snažan, sa istaknutirn grebe-nom. Ðaza nosa leži u svim pravcima, ali je najcešce okrenuta prema dole. Hrbat nosa je obicno povijen, orlo-vskog oblika. Usta su velika; usne su srednje velièine, ili vece ponekad estetski modelirane. Uši su dugacke, min-duša je velika, mesnata i od lica odvojena. Kompleksija je tamna. Kosa je kestenjave boje: od kestenjavosvetle ili skoro plavotamne pa do sasvim zagasitokestenjave kose. U nekim su oblastima kosa i druge dlake po telu sasvim ili skoro sasvirn crne. Kod kestenjave kose boja se menja prema dobu starosti i izlaganja kose sunce. I dužice su kestenjave boje, u svim nijansama.

Kao što smo vec rekli, ove odlike niukom slucaju ne mogu da idu u istu grupu sa odlikama Alpida. Veæ su naprotiv èesto tako sliène nordiskim oznakama da ih atropolozi i nehotice paralelno posmatraju.
Izgleda da je Dinarska rasa, kao i ostali bliski oblici, po svom poreklu autohtona, t.j. da je postala po prilici u onim krajevirna u kojima se i danas nalazi (Škerlj). u svakom sluèaju kod Dinarida i Dinaroida (Dinarcima bliskim formama) i danas se ispoljavaju elementi jedne plave dolihokefalne rase, koja je negde daleko u praisto-riji nestala da bi ukrštena sa jednom brahikefalnom rasom dala današnje dinarske oblike. Ti plavi praroditelji Dinaraca bili su po svoj prilici Traèani i drugi koji bi ~0 svojim rasnim osobinama najviše odgovarali današnjem Fenonordiskom tipu. Tamna kompleksija i brahikefalija bile su dominantne kod nasledivanja osobina roditelja, od kojih je jedan pripadao jednoj rasi a drugi drugoj, te su tako postepeno, u nizu generacija, dolihokefalija i plava, svetla, kompleksija skoro nestale.

U oblastima gde se javlja Dinarska rasa nailazimo na visoki brahikefalni tip ali sa oplavom kosom i plavim oèima. To je Lebzelter-ova Norièka rasa ili Noridi (Škerlj). kako se ovaj tip u svemu poklapa sa Dinarskom rasom, sem u kornpleksiji, to ga mi smatramo dinaroid-nom formom, srodnom Dinarskoj rasi. Nazivamo ga Plavom dinarsko,n rasorn (Maleš). Možda je ovaj plavi brahikefal istovetan sa Galatskom rasom Guiarta-a. On nas mnogo potseæa na Fenonordisku podrasu.

Kao oblasni Škerlj je opisao Savidski tip. Uglavnom odgovara dinarskorn osnovnom tipu. Odlikuje se svetlom bojorn dužice. Rast može da bude osrednji, a i glava da se udalji od brahimorfnosti. Da li se ovaj tip javlja samo u Sloveniji ili i u drugim dinarskim krajevima — za sada ne znam. I u Srbiji nalazimo Dinaroide sa plavim i zelenkastim ocima. Ali ne znam da li su to bastardne kratkotrajne forme ili su nasledno stalne.

[Zrinski]

Originally Posted by Vožd

Izgleda da je Dinarska rasa, kao i ostali bliski oblici, po svom poreklu autohtona, t.j. da je postala po prilici u onim krajevirna u kojima se i danas nalazi (Škerlj).

Ovo je zbilja zanimljiva konstatacija buduci da sada jako dobro znamo da je tocna zahvaljujuci genetici.

Kad pogledamo godinu kad je ovo napisano zbilja cudesno i zanimljivo.

[Nadvojvoda Janez Kranjski]

Originally Posted by Zrinski

Ovo je zbilja zanimljiva konstatacija buduci da sada jako dobro znamo da je tocna zahvaljujuci genetici.

Kad pogledamo godinu kad je ovo napisano zbilja cudesno i zanimljivo.

Really? Which studies?

I must have missed them.

[Awar]

Da, interesantno, s obzirom da su u to doba svi fantazirali o ogromnim migracijama.
A kasnije se pokazalo da je DNK isti ili slican onom jos iz doba prvih homo-sapiensa u Evropi.

[Awar]

Originally Posted by Janez

Really? Which studies?

I must have missed them.

Okay, it's obvious that there's fewer Dinarics now, than there were
at the time this was written.

There's a lot more to be found out about anthropology

[Nadvojvoda Janez Kranjski]

Originally Posted by Awar

Da, interesantno, s obzirom da su u to doba svi fantazirali o ogromnim migracijama.
A kasnije se pokazalo da je DNK isti ili slican onom jos iz doba prvih homo-sapiensa u Evropi.

Huh?

[Awar]

Originally Posted by Janez

Huh?

What isn't clear exactly?
By the numbers.

[Zrinski]

Originally Posted by Janez

Really? Which studies?

I must have missed them.

Hrvatski znanstvenici koji su istrazivali Y-kromosome dosli su do zakljucka kako je I haplotp na ovim prostorima autothtoni haplotip i da se sirio prema sjeveru, a ne obrnuto kako se dosada mislilo. Svi strani geneticari koji se bave ovakvim istrazivanjem se slazu u potpunosti.

Naravno nositelji I haplotipa ne moraju biti Dinaridske fizionomije, ali valjda se slazes da su ocito glavni nositelj i dan danas velikom vecinom I haplotipvi Dinarske fizionomije.

[Awar]

Originally Posted by Zrinski

Hrvatski znanstvenici koji su istrazivali Y-kromosome dosli su do zakljucka kako je I haplotp na ovim prostorima autothtoni haplotip i da se sirio prema sjeveru, a ne obrnuto kako se dosada mislilo. Svi strani geneticari koji se bave ovakvim istrazivanjem se slazu u potpunosti.

Do tog zakljucka sam i ja dosao, a nisam znanstvenik

Naravno nositelji I haplotipa ne moraju biti Dinaridske fizionomije, ali valjda se slazes da su ocito glavni nositelj i dan danas velikom vecinom I haplotipvi Dinarske fizionomije.

Pa i nisu, najverovatnije, a i ne verujem bas u korelaciju Y hromozoma
i fenotipova. No, ipak ima smisla to sto je govorio o autohtonosti ( u smislu, autohtone populacije ).

[Zrinski]

Originally Posted by Awar

Pa i nisu, najverovatnije, a i ne verujem bas u korelaciju Y hromozoma i fenotipova. No, ipak ima smisla to sto je govorio o autohtonosti ( u smislu, autohtone populacije ).

Kako nisu? Ako je I haplotip autohtoni gentotip i ako je Dinarska fizionomija autohtona sto je isto tako potvrdjeno arheolosko-antropoloskim istrazivanjem onda je to toliko jasno.

A sto se tice korelacije, slazem se....ali samo nacelno, misljenja sam da su nositelji I haplotipa na ovim prostorima ipak bili Dinarske fizionomije.

[Awar]

E, sad, tu je problem toga STA je dinarska fizionomija.
Danasnji ( da ne kazem Balkanci ) imaju nizi CI od svojih dedova.
Ni orlovski profil nije tako cest kao sto je nekada bio.

[Zrinski]

Ja bih rekao da se danasnji Dinaridi a i ljudi na ovim prostorima razlikuju utoliko sto je doslo do medjusobnog mijesanja "kontinentalaca", "primoraca" i "brdjana" unutar novostvorenih drzavnih zajednica sto je uvelo nove karakteristike u njihovu fizionomiju i izgled.

Ali mi i dalje imamo izrcite primorske tipove(Dinarci i Mediteranci) i kontinentalne tipove(Alpinci, Baltidi i Nordijci).

Uglavnom mozemo ocekivati i daljne stapanje ovih tipova u jednu u daljnoj buducnosti unutar pojedinih drzavnih zajednica koje su se sada jos vise podijelile i homogenizirale.

[Nadvojvoda Janez Kranjski]

Originally Posted by Zrinski

Hrvatski znanstvenici koji su istrazivali Y-kromosome dosli su do zakljucka kako je I haplotp na ovim prostorima autothtoni haplotip i da se sirio prema sjeveru, a ne obrnuto kako se dosada mislilo. Svi strani geneticari koji se bave ovakvim istrazivanjem se slazu u potpunosti.

Naravno nositelji I haplotipa ne moraju biti Dinaridske fizionomije, ali valjda se slazes da su ocito glavni nositelj i dan danas velikom vecinom I haplotipvi Dinarske fizionomije.

My reply to a similar postulation (copied from Sk@di)

In "Dinaric Modal Haplogroup" the designation Dinaric is geographic.

The percentages are way too low or even absent in places like Switzerland, Italy, Germany, the Netherlands and France (even Turkey), where this type is common. It can surely be associated with Slavic (as well as pre-Slavic) migrations, but not any physical type.

Take a look at this link:
http://forum.skadi.net/showthread.php?t=9335

It is strange how this haplogroup predominates in Slavic nations. Anyway, this all indicates that the racial types we're talking about are not sub-races but phenotypes, which are, as we have seen from the recend debrachycephalisation trend in Europe, even pretty fluid.

I wouldn't go so far as to declare that Slavic Dinarids beong to I1b but rather the type after the LGM that inhabited the Balkans at that time, which certainly wasn't exclusively Dinarid (and certainly not in the modern sense). However, if that is (at least partly) the case, we have solved the riddle of the origins of Dinarids.

http://www.familytreedna.com/pdf/DNA...oupISpread.pdf

Or were you referring to another study?

[Zrinski]

Originally Posted by Janez

My reply to a similar postulation (copied from Sk@di)

In "Dinaric Modal Haplogroup" the designation Dinaric is geographic.

The percentages are way too low or even absent in places like Switzerland, Italy, Germany, the Netherlands and France (even Turkey), where this type is common. It can surely be associated with Slavic (as well as pre-Slavic) migrations, but not any physical type.

Yes but it is my opinion that Dinaric fenotpye was associated with this group of people that lived in 'Balkans' and that these people spread northwards not the other way around. Hence big and important part of Slavic nations having that haplotype among them.

Also although this haplotype is virtually absent in Swiss, Austrian and other Alpine populations physionomy can change and enter certain group of people through maternal line. Also as I know the mentioned countries have other I haplotypes present in ther national corpus and I haplotype is I haplotype.

It is strange how this haplogroup predominates in Slavic nations. Anyway, this all indicates that the racial types we're talking about are not sub-races but phenotypes, which are, as we have seen from the recend debrachycephalisation trend in Europe, even pretty fluid.

It is strange...but then maybe not. I agree with you to some point.

I wouldn't go so far as to declare that Slavic Dinarids beong to I1b but rather the type after the LGM that inhabited the Balkans at that time, which certainly wasn't exclusively Dinarid (and certainly not in the modern sense). However, if that is (at least partly) the case, we have solved the riddle of the origins of Dinarids.

I believe that is the case(at least partly).
I think if we also observe the frequency of I modal haplotypes in Scandinavia and Northwestern Europe and Balkans or rather West Balkans we can also explain the similarity between Dinarids and Nordids. Perhaps this similarity in fenotypes between Scandinavian and Southeastern populations can be explained by this.

Or were you referring to another study?

No, I was in fact refering and basing my opinion which I laid out here to these same studies.

Btw. a question.
I heard about that model of yours Melanija Knavs is marrying Donald Trump. Usually I couldn't care less for such things, but I've noticed that Americans are calling here 'Melania Knauss' like she's German instead of her real name in Slovenian Melanija Knaus. Is that an inferiority complex by her or did the American press mixed something up....as usual?