Η απάντησή μας στο Χρήστο Χαρίτο

[mavroskrinos]

Με αφορμή το κείμενο του Χρήστου Χαρίτου , απαντάμε στον πολύμορφο πόλο της Αμερικανόφιλης Ακροδεξιάς στην Ελλάδα.

των Πολυπέρχονα , Red Byron.


Εισαγωγή.


Στο τεύχος Μαρτίου 2008 του περιοδικού Patria , ανάμεσα σε κάποια κείμενα με απόψεις που κινούνταν σε θετική κατεύθυνση , δημοσιεύτηκε και κείμενο του πολύ γνωστού και προερχόμενου από το «Ελληνικό Μέτωπο» στελέχους του ΛΑΟΣ , Χρήστου Χαρίτου. Το κείμενο έχει τίτλο «ΗΠΑ , Ρωσία και η θέση της Ελλάδας».




Το κείμενο αυτό εκφράζει την πρόταση προς τους «εθνικιστές» για «οικοδόμηση μιας στρατηγικής συνεργασίας» με τις ΗΠΑ. Μέσα στις δύο σελίδες του κειμένου , τυγχάνει να απεικονίζεται με καταπληκτική ακρίβεια η σημερινή πολιτική στάση μιας σημαντικής πλέον μερίδας της ελληνικής ακροδεξιάς , που εμφανίζεται με πολύμορφα πρόσωπα αλλά στην πραγματικότητα λειτουργεί ενιαία. Ένα σύνολο «ανένταχτων» εντύπων (στα οποία δεν περιλαμβάνουμε το περιοδικό Patria) και ιστοσελίδων καθώς και ένα σύνολο «ανένταχτων» ομάδων του ακροδεξιού φάσματος που ελέγχονται , καθοδηγούνται και στηρίζονται από το ίδιο πολιτικό κέντρο , έχει σήμερα πλέον μετά από διάφορες διεργασίες ξεκάθαρη πολιτική γραμμή ταυτισμένη με τα συμφέροντα των ΗΠΑ , ενώ έχουν αρχίσει να προβάλλονται ανοιχτά πλέον και προτάσεις για συνεργασία της Ελλάδας και με Αμερικάνους , Εβραίους και Σιωνιστές , ενάντια στο … Ισλάμ και τα Σκόπια , και όλα αυτά εμφανίζονται ως «εθνική» πολιτική.

Δεν σχετίζουμε προσωπικά το Χρήστο Χαρίτο με αυτές τις υποθέσεις , τα αναφέρουμε όμως για να δείξουμε τις διεργασίες μετάλλαξης που υπάρχουν στο χώρο και την προώθηση του Αμερικανισμού. Σημειώνουμε όμως ότι υπήρξαν και υπάρχουν ακόμη και κάποιες πραγματικά ανένταχτες προσπάθειες για περιοδικά που είναι εξαιρετικές αν και εκδίδονται πολύ αραιά , κάτι που μαζί με το ίδιο τους το περιεχόμενο δείχνει ότι βρίσκονται στον αντίποδα από τέτοιου είδους κέντρα. Το ίδιο εξαιρετικές είναι και κάποιες ιστοσελίδες ανένταχτων ομάδων.

Δεν έχουμε σκοπό να κάνουμε καμιά προσωπική επίθεση στο Χρήστο Χαρίτο.

Θεωρούμε όμως απαραίτητη την απάντηση στις θέσεις που εκφράζει στο συγκεκριμένο κείμενο , διότι εκτός από προσωπικές του απόψεις , αποτελούν πλέον σήμερα τον ιδεολογικό πυρήνα ενός ολόκληρου πολύμορφου φιλοαμερικανικού ακροδεξιού μετώπου που χτίστηκε μεθοδικά στην Ελλάδα , λειτουργεί σαν ενιαίος χώρος και καθίσταται εξαιρετικά επικίνδυνος.

Η πρόταση για εξάπλωσή αυτών των πολιτικών θέσεων είναι κατά τη γνώμη μας προσπάθεια για οριστική ταφόπλακα σε κάθε πραγματικά εθνική ιδέα για αυτοδιάθεση και ανεξαρτησία στην Ελλάδα , ανεξάρτητα με το αν αυτοί που προτείνουν τις θέσεις αυτές το κάνουν συνειδητά με αυτό το σκοπό συνειδητά , ή όχι. Οδηγεί κατά τη γνώμη μας στη διάβρωση χώρων που αναφέρονται στο εθνικό στοιχείο , και στη συμπόρευσή τους με τη νέα τάξη , τις ΗΠΑ και τον Σιωνισμό που θα έχουν καλυφθεί με «εθνικά χρώματα» , κατά τα πρότυπα των Αλβανών του Κοσσόβου.

Το αποτέλεσμα θα είναι , και είναι ήδη η δημιουργία ενός νεοταξικού αυτοαποκαλούμενου «εθνικού» χώρου , που δεν θα έχει τίποτα το εθνικό , αλλά θα συνδέεται με ξένα κέντρα χρηματοδότησης , ξένες μυστικές υπηρεσίες και το ντόπιο «εθνικό» τους παράρτημα και θα έχει ντύσει όλη την στρατηγική των παιχνιδιών της νέας τάξης πραγμάτων στην περιοχή μας με εθνικά χρώματα και ακροδεξιά ιδεολογήματα. Κάποιοι που έχουν κεντρικό ρόλο σε αυτή την υπόθεση του «εθνικού» χώρου , έφθασαν μάλιστα στο σημείο να δημοσιεύουν σε ιστοσελίδες που διατηρούν προτάσεις ανοιχτής στήριξης σε διάφορους παράγοντες του πολιτικού κόσμου των ΗΠΑ , και προτάσεις συνεργασίας της Ελλάδας με τις διάφορες Εβραϊκές κοινότητες και το Ισραήλ τους οποίους προσπαθούν να εμφανίσουν ως φιλέλληνες…

Οι ίδιοι άνθρωποι στα έντυπα και εφημερίδες με τα οποία συνδέονται άμεσα , αποκρύπτουν επιμελώς το ρόλο του Αμερικάνικου παράγοντα σε κάθε εθνικό θέμα , έχουν εξαφανίσει επιμελώς σχεδόν κάθε αναφορά στη λέξη Σιωνισμός και στη λέξη ΝΑΤΟ , έχουν εξαφανίσει πλήρως κάθε εμφάνιση της φράσης «εθνική ανεξαρτησία» , έχουν εξαφανίσει οποιαδήποτε αναφορά στις πολυεθνικές και την άλωση της Ελληνικής οικονομίας ή την καταστροφή του περιβάλλοντος από αυτές και προωθούν τα σχέδια των Αμερικανών για αποσταθεροποίηση στην περιοχή των Βαλκανίων και εμφανίζουν ως νέα «Μεγάλη Ιδέα» να γίνουν οι Έλληνες οι μισθοφόροι του ΝΑΤΟ στην περιοχή , με στόχο τη διάλυση των εθνικών κρατών και τη μετατροπή τους σε «ανοιχτή κοινωνία» του Σόρος. Όταν μάλιστα η τιμή του πετρελαίου έχει εκτοξευθεί στα ύψη , και υπεγράφη η συμφωνία με τη Ρωσία για το φυσικό αέριο , αυτό που βρήκαν να γράψουν είναι να προσέχουμε να μη μας φάει η… «αρκούδα».


Η νεοταξική αριστερά προσπαθούσε να παρουσιάσει κάθε χώρο με εθνικές και πατριωτικές αναφορές σαν το «αυγό του φιδιού».

Εμείς λέμε ότι το αυγό του φιδιού έχει ήδη εκκολαφθεί , και το φίδι δεν έχει ως ιδεολογία του τον εθνικισμό , αλλά το Σιωνισμό και τη νέα τάξη πραγμάτων. Ένα φίδι δικέφαλο , με το ένα του κεφάλι να είναι «αριστερό» και βαμμένο ροζ , και το άλλο να είναι ακροδεξιό και βαμμένο γαλανόλευκο.

Και δυστυχώς , είναι τέτοιος ο ηθικός και πνευματικός εκφυλισμός στην εποχή μας, που μπορείς να καταφέρεις να παρουσιάσεις πειστικά ως «εθνικό» ή ως «αντικαπιταλιστικό» (ανάλογα με ποιο από τα δύο κεφάλια του φιδιού προτιμάς) οτιδήποτε θέλεις , ακόμα και την ίδια την πολιτική και τα σχέδια της νέας τάξης πραγμάτων, αρκεί να το βάψεις με το κατάλληλο χρώμα.

Στη «γαλανόλευκη» περίπτωση , Ελληνικές και Βυζαντινές σημαίες , τσολιαδάκια μπιμπελό, «ελληνόψυχα» cd , εθνική ομάδα ποδοσφαίρου και μπάσκετ και πολλές φορές η λέξη «Ελλάδα» και «Εθνικισμός» έχουν την τιμητική τους για να σκεπάσουν το Σιωνιστικό , Αμερικανικό και νεοταξικό φίδι.

Μέσα στην ίδια περίπτωση , ανήκει και γιος ταξίαρχου της αστυνομίας. Ήταν ένας ταξίαρχος που είχε ως ειδικότητα την ενασχόληση με το θέμα των χούλιγκανς και είχε απασχολήσει την κοινή γνώμη με τέτοια θέματα στο παρελθόν. Ο γιος λοιπόν , που έχει και πολύ μεγάλη οικονομική άνεση αλλά και σχέσεις με τα παραπάνω κέντρα , και είναι μανιακός εχθρός του Αντιαμερικανισμού , είναι επίσης πρώην ( μέλος πολιτικής οργάνωσης που πήρε κοινοβουλευτικό δρόμο.

Διεισδύει παντού , προβοκάρει , διασπά , ελέγχει , χαρτογραφεί και κυρίως απειλεί , και για να το πετύχει μιλά για «εθνικοσοσιαλισμούς» , «φυλή» , «όμαιμον», «skinhead», «βία» «χουλιγκανισμό» ή «Βυζάντιο» «επίθεση σε τζαμιά» και ότι προκύψει , ενώ αλλάζει προφίλ ανάλογα με την περίπτωση για να χωθεί σε ομάδες , παρέες , έντυπα και φόρουμ του διαδικτύου.

Παράλληλα βρίζει συχνά δημόσια το επάγγελμα του πατέρα του , αλλά και χώρους και άτομα με τους οποίους συνεργάζεται πολύ στενά , κατηγορώντας τους ότι συνεργάζονται με την αστυνομία και μυστικές υπηρεσίες , για «ξεκάρφωμα» του ίδιου.

Ταυτόχρονα προβάλλει με όποιο τρόπο μπορέσει ακόμα και μέσα σε αυτές τις ομάδες τον κοινοβουλευτισμό και συγκεκριμένους υποψήφιους βουλευτές. Μπαίνει σε ομάδες χούλιγκαν και προβάλλει εκεί μέσα ως εχθρούς και υποψήφιους στόχους για επίθεση όλες τις ανεξέλεγκτες από αυτά τα κέντρα ομάδες του Εθνικοεπαναστατικού χώρου με προσανατολισμό ενάντια στις ΗΠΑ και το Ισραήλ.

Δεν είναι ο σκοπός μας να επιτεθούμε προσωπικά σε κανέναν , είναι όμως ζήτημα Εθνικό και κοινωνικό αλλά και ζήτημα Ζωής , Τιμής και Αξιοπρέπειας η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ με κάθε τρόπο σε αυτά τα δήθεν «εθνικά» σχέδια της συμπόρευσης με το Σιωνισμό , τις ΗΠΑ και τη νέα τάξη πραγμάτων και η αποκάλυψή τους.




Δεν έχουμε σκοπό να συνδέσουμε τον ίδιο τον Χαρίτο με αυτές τις υποθέσεις , ούτε έχουμε τίποτα προσωπικό μαζί του. Επειδή όμως το κείμενό του Χαρίτου τυγχάνει να απεικονίζει πολύ καλά θέσεις αντίστοιχες και πολύ παρόμοιες με αυτού του διαμορφωμένου πολύμορφου φιλοαμερικανικού ακροδεξιού κέντρου, επιλέξαμε να απαντήσουμε εκτενώς. Ένα κείμενο που θα τολμούσαμε να το χαρακτηρίσουμε ως το «ιδεολογικό μανιφέστο» της σημερινής «Ελληνικής» ΝΑΤΟικής ακροδεξιάς , η αλλιώς ως το «μανιφέστο του σύγχρονου ραγιαδισμού» και γι αυτό θα υπάρχει αναλυτική , τεκμηριωμένη και έντονη κριτική στις θέσεις του.


Επιλεγμένα εκτενή αποσπάσματα από το κείμενο του Χ. Χαρίτου :

Δεν είναι εφικτό λόγω χώρου να αναδημοσιεύσουμε ολόκληρο το κείμενο του Χ. Χαρίτου , αλλά για να μπορεί ο αναγνώστης να κρίνει , αναδημοσιεύουμε το μεγαλύτερο κομμάτι του, με επιλεγμένα εκτενή αποσπάσματα από αυτό.


Γράφει μεταξύ άλλων ο Χαρίτος :


«Στην Ελλάδα όμως υπάρχει μια ιδεολογική προκατάληψη όταν συζητάμε θέματα που αφορούν τις διεθνείς συμμαχίες της χώρας μας. Την κύρια ευθύνη γι αυτό φέρνει η αριστερά, η οποία λειτουργώντας για δεκαετίες ως τοποτηρητής των Σοβιετικών συμφερόντων στην Ελλάδα , εξέφραζε την κομμουνιστική ορθοδοξία. Σε αυτά τα πλαίσια πέτυχε πολλές φορές να δαιμονοποιήσει τις ΗΠΑ και το δυτικό στρατόπεδο, ενοχοποιώντας παράλληλα τη Δεξιά παράταξη για την προσήλωσή της στην Δύση. Το ποιος δικαιώθηκε για τις επιλογές του νομίζω το γνωρίζουμε όλοι. Αυτός όμως ο χύδην αντί-αμερικανισμός , πολλές φορές ανορθολογικός , πλαισιωμένος με τις μαρξιστικές ιδεολογικές εμμονές και στερεότυπα , πέρασε και σε άλλους χώρους και δη στον εθνικιστικό.»

«Τα τελευταία χρόνια στον εθνικιστικό χώρο έχει μεγάλη πέραση ο αντί-αμερικανισμός , ο οποίος λειτουργεί τελείως αταβιστικά. Χωρίς να αναλογιζόμαστε το βάρος των ΗΠΑ στην περιοχή μας, ή το πώς θα διαχειριζόμασταν εμείς τη συνεργασία με τις ΗΠΑ αν ήμασταν κυβέρνηση , ή συμμετείχαμε σε κυβέρνηση συνεργασίας. Εκτός αν πιστεύουν κάποιοι ότι σε αυτή την περίπτωση θα διακόπταμε τις διπλωματικές σχέσεις ή θα εισβάλλαμε στην Αμερικανική πρεσβεία , όπως έγινε στο Ιράν. Όλο αυτό διανθίζεται με μια φίλο-Ρωσική στάση , θεωρώντας ότι η ενδυνάμωση της Ρωσίας θα μας λύσει τα προβλήματα. Το χειρότερο που μπορεί να μας συμβεί είναι να μετατρέψουμε τους ευσεβείς μας πόθους σε πραγματικότητα.»

«Η Ελλάς δεν ανήκει στην Δύση , είναι η Δύση σε θέματα ιστορίας , αξιών, θρησκείας και πολιτισμού. Η χώρα μας στα χρόνια του Ψυχρού πολέμου ήταν σταθερά ενταγμένη στο δυτικό στρατόπεδο και είχε την σημασία της στην πολιτική ανασχέσεως του κομμουνισμού. Αυτός ο ρόλος έληξε το 1989. Η Τουρκία την ίδια ώρα εξακολουθούσε να είναι το ανάχωμα για την κάθοδο της Ρωσίας στις θερμές θάλασσες, ενώ παράλληλα θα λειτουργούσε και ως τοποτηρητής του κοσμικού Ισλάμ στα ανατολικά της σύνορα. Εμείς και λέγοντας εμείς εννοώ την Ελληνική πολιτική ηγεσία, τους εκπροσώπους της οικονομίας μας, τους διανοούμενούς μας , τι ακριβώς πράξαμε σε αυτή την κατεύθυνση ; Απολύτως τίποτα. Διότι απλώς δεν έχουμε πολιτική ηγεσία, δεν έχουμε εθνική αστική τάξη αλλά κάτι μεταπράτες προμηθευτές τους δημοσίου και οι διανοούμενοι μας είναι αμετανόητοι μαρξιστές»

«Οι Αμερικανοί γνωρίζουν λοιπόν ότι έχουν απέναντί τους φοβισμένους και δεδομένους πολιτικούς. Υπέρμαχοι του «δεν διεκδικούμε τίποτα» και «ευχαριστώ τους Αμερικανούς». Εσείς αν ήσασταν στη θέση των ΗΠΑ, πώς ακριβώς θα αξιολογούσατε και πως θα συμπεριφερόσασταν σε αυτούς τους πολιτικούς ; Νομίζω πολύ χειρότερα από ότι κάνουν οι Αμερικανοί. Διότι οι ΗΠΑ σέβονται μόνο την δύναμη και αντιλαμβάνονται μόνο τη χρησιμότητα των συμμάχων. Τίποτα από αυτά δεν συνδέεται με την νεότερη Ελλάδα»

«Η Ελλάς οφείλει να βρει ένα καινούριο γεωπολιτικό ρόλο» «Θα μπορούσαμε να γίνουμε χώρα - ηγέτης στην Χερσόνησο του Αίμου , συνδέοντας την περιοχή με τα γεωπολιτικά συμφέροντα των ΗΠΑ»

«Τι θέλουν οι ΗΠΑ : Οι ΗΠΑ χρειάζονται συμμάχους που θα συγκρατούν τη Ρωσική επιρροή από τις θερμές θάλασσες, μια μεγάλη ηπειρωτική δύναμη δεν πρέπει να αποκτήσει και θαλάσσια ισχύ ( δόγμα Mackinder) και όταν χρειάζεται, να δίνουν βοήθεια στις ΗΠΑ στις διενέξεις της με τη Γερμανογαλλοκρατούμενη Ευρωπαϊκή Ένωση. Είναι μια αρκετά σύνθετη πολιτική. Σήμερα οι ΗΠΑ στα Βαλκάνια επενδύουν στην Αλβανία και στα Σκόπια για αυτό! Εκεί καταντήσαμε.»

«Γνωρίζω ότι μπορεί να μην ακούγεται ευχάριστα σε κάποιος Εθνικιστές. Τους καταλαβαίνω απόλυτα. Άλλοι θα προτιμούσαν να βρίζαμε εν χορώ τους Αμερικανούς παρέα με το ΚΚΕ , ή να κάνουμε κοινές εκδηλώσεις με τον Αλέξη Τσίπρα υπέρ του Τσάβες. Μόνο που εγώ δεν βλέπω το κέρδος για την Ελλάδα με αυτές της επιλογές και τα εύσημα της αριστεράς ποσώς με ενδιαφέρουν».

«Στην άλλη περίπτωση όμως θα μπορούσαμε να διεκδικήσουμε τα ιστορικά δικαιώματα του Ελληνισμού σε Κύπρο , Βόρειο Ήπειρο και Μοναστήρι, να δημιουργήσουμε μια φιλελληνική πολιτική και πνευματική ελίτ στις όμορες χώρες, να έχουμε ενδεχομένως και στρατιωτική παρουσία, τον έλεγχο σε στρατηγικούς τομείς των οικονομιών τους και όχι μόνο με κανένα υποκατάστημα τραπέζης». «Αυτό αν δεν το κάνουμε υπό την Αμερικανική ομπρέλα , πως θα το πετύχουμε ;»


«Στις ΗΠΑ υπάρχουν δυνάμεις που έχουν μια θετική στάση απέναντι στα εθνικά κινήματα της Ευρώπης, στις παρυφές του Ρεπουμπλικανικού κόμματος. Έντυπα όπως ο American Conservative , The Chronicles , The New American , παλαιοί πολιτικοί όπως οι Pat Buchanan, Ross Perot, οι Ρεπουμπλικάνοι γερουσιαστές Tom Tancredo και Ron Paul, ο τελευταίος διεκδίκησε το χρίσμα με μια πατριωτική ατζέντα. Όπως υπάρχουν και συντηρητικές δεξαμενές σκέψεως όπως το Heritage Foundation , The Cato , The Nixon Center, The Hudson Institute, που υπερασπίζονται το εθνικό κράτος και είναι επικριτές της «κοινωνικής μηχανικής» της αριστεράς.»


«Οι Έλληνες πατριώτες και πολιτικοί της ριζοσπαστικής Δεξιάς οφείλουν να βρουν λύσεις και να κτίσουν τις ανάλογες συμμαχίες με τις δυνάμεις της Αμερικανικής Δεξιάς που έχουν τις ίδιες ευαισθησίες. Η Αριστερά καλά κάνει και έχει ως σημαία της τον αντί-αμερικανισμό. Άξιος ο μισθός της. Εμείς όμως έχουμε μια δουλειά να κάνουμε στην πατρίδα μας. Και αυτή είναι η ενίσχυση της εθνικής κυριαρχίας , λαμβάνοντας υπόψη το διεθνές περιβάλλον και την παντοδυναμία των ΗΠΑ. Και αυτό σε μια σχέση αμοιβαίου οφέλους και όχι υποτέλειας. Όχι «ευχαριστώντας τους Αμερικανούς» από το βήμα της βουλής, αλλά οδηγώντας τις ΗΠΑ να ευχαριστούν εμάς, με συγκεκριμένα ανταλλάγματα. Η πολιτική των Κούρδων στο Βόρειο Ιράκ αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση.»

«Να συνειδητοποιήσουμε λοιπόν ότι η Αμερική δεν είναι ούτε φιλλεληνική , ούτε ανθελληνική. Είναι μια αυτοκρατορία με φίλους και εχθρούς. Τους πρώτους τους ανταμείβουν , τους δεύτερους τους πολεμούν.»

«Αυτός ο αντί-αμερικανισμός συνδέεται τα τελευταία χρόνια με την επάνοδο της Ρωσίας στη διεθνή πολιτική, χάρη στην εθνική ηγεσία του Πούτιν. Έτσι λοιπόν ένα κομμάτι του εθνικού χώρου ανακάλυψε ένα νέο σύμμαχο - πρότυπο ενάντια στις ΗΠΑ. Εγώ δεν ανήκω σε αυτούς. Όχι διότι δεν θέλω μια ισχυρή «Ρωσία» αλλά διότι πιστεύω ότι η ορθόδοξη αυτή χώρα δεν πρόκειται να μας σώσει , όπως δεν μας έσωσε ποτέ.»

«Ιστορικώς να θυμηθούμε ότι η Ρωσία από την εποχή του Μεγάλου Πέτρου (1689-1725) καθίσταται ισχυρή ευρωπαϊκή δύναμη και ο κυριότερος αντίπαλος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.» «Μέρος του ρωσικού σχεδίου αποτελούσε και η εξέγερση των ορθοδόξων Ελλήνων.» «Στις 17/2/1770 ένα τμήμα του στόλου υπό τον Θεόδωρο Ορλώφ αγκυροβόλησε στο Οίτυλο της Μάνης.» «Η εξέγερση στην Πελοπόννησο κράτησε περίπου 3 μήνες, πριν κατασταλεί , προκαλώντας μεγάλες καταστροφές στον Ελληνισμό. Παραλίγο να αφανισθούμε ως έθνος». «Γιατί θυμήθηκα τα Ορλωφικά ; Γιατί νομίζω ότι η ιστορία θα γραφτεί με τον ίδιο τρόπο και σήμερα. Η Ρωσία θέλει να δημιουργεί προβλήματα στις ΗΠΑ σε χώρες όπως η Ελλάδα. Η Κύπρος και η Σερβία για να μπορεί να τα εξαργυρώνει με τον Καύκασο και την Ουκρανία».

«Οι Έλληνες εθνικιστές έχουν αποδείξει ότι μπορούν να βάζουν το εθνικό συμφέρον επάνω και από τις προσωπικές τους πεποιθήσεις , αν αυτό απαιτούν οι περιστάσεις.» «Σήμερα καλούμαστε να υπερασπισθούμε την εθνική κυριαρχία μακριά από συναισθηματισμούς, σε απόσταση ίσως και από τα ότι θα επιθυμούσαμε. Για μια Ελλάδα ελεύθερη και ισχυρή»



Αντιπαράθεση με συγκεκριμένες θέσεις του κειμένου.


Ο «Δυτικός» «πολιτισμός».

Το κείμενο του Χαρίτου χρησιμοποιεί τον όρο «ριζοσπαστική δεξιά». Στην πραγματικότητα όμως οι απόψεις που εκφράζει βρίσκονται ακριβώς στον αντίποδα των αρχών και ιδεών που της ριζοσπαστικής δεξιάς. Ο μόνος δόκιμος όρος που αντιπροσωπεύει αυτές τις απόψεις , είναι «νεοταξική ΝΑΤΟική ακροδεξιά». Αυτό θα φανεί ξεκάθαρα σε όλα όσα αναφέρουμε παρακάτω, ξεκινώντας με το πώς αντιμετωπίζει ο Χαρίτος το θέμα του πολιτισμού.


Γράφει ο Χαρίτος :


«Η Ελλάς δεν ανήκει στην Δύση, είναι η Δύση σε θέματα ιστορίας, αξιών, θρησκείας και πολιτισμού». Και όμως ο σύγχρονος λεγόμενος «δυτικός» πολιτισμός , είναι ακριβώς στον αντίποδα του λεγόμενου Ελληνικού πολιτισμού. Η νεοταξική υποκουλτούρα , συνδεόμενη με τα μικροαστικά πρότυπα των τρέντι , του καταναλωτισμού, του κοσμοπολιτισμού, του «αντιρατσισμού» των «πολυφυλετικών» κοινωνιών και των γκέτο, η καταστροφή του περιβάλλοντος και οι τσιμεντουπόλεις , δεν είναι ο Ελληνικός πολιτισμός αλλά το αντίθετό του. Πατρίδα αυτού του «πολιτισμού» δεν είναι η Ελλάδα , αλλά η Αμερική , που τόσο κολακευτικά μας παρουσιάζει ο Χαρίτος. Οι δε «αξίες» και η θρησκείες αυτού του πολιτισμού , δηλαδή τα θρησκευτικά ρεύματα της Νέας Εποχής, επίσης καμιά σχέση ρίζα και προέλευση δεν έχουν από την Ελλάδα.


Μιας και όμως ο Χαρίτος προσπαθεί να παρουσιάσει αυτές τις απόψεις ως «ριζοσπαστική δεξιά», ας δούμε την άποψη της ριζοσπαστικής δεξιάς μέσα από τα λόγια του Έβολα :


Ο παρών δυτικός “πολιτισμός” αναμένει μια σημαντική αναστάτωση , χωρίς την οποία αργά ή γρήγορα είναι καταδικασμένος να συντριβεί. Έχει εκφράσει τη πλήρη διαστροφή στην ορθολογική τάξη των πραγμάτων. Βασίλειο της ύλης , του χρυσού , των μηχανών , των αριθμών. Σε αυτόν τον πολιτισμό δεν υπάρχει πλέον καμία πνοή , ελευθερία ή φως.


Δείτε περισσότερα για το θέμα εδώ:


http://mkritis.blogspot.com/2008/05/o_17.html


Παρόλα αυτά, στο Ευρωπαϊκό πολιτισμό , και όχι στην νεοταξική υποκουλτούρα των ΗΠΑ, πράγματι υπάρχουν στοιχεία κοινά με τον Ελληνικό πολιτισμό. Στοιχεία που και εκεί όπως και στην Ελλάδα προσπαθεί να εξαλείψει η νεοταξική Αμερικάνικη υποκουλτούρα. Και φυσικά η Ελλάδα έχει κοινά στοιχεία και με τη Ρωσία, σε θέματα «ιστορίας αξιών, θρησκείας και πολιτισμού». Η φυσική θέση της Ελλάδας από πλευράς πολιτιστικής και ιστορικής συνέχειας είναι μαζί με τη Ρωσία και την Ευρώπη. Τι λέει όμως γι αυτό ο Χαρίτος ; Προτείνει η Ελλάδα να «δίνει βοήθεια στις ΗΠΑ στις διενέξεις της με τη Γερμανογαλλοκρατούμενη Ευρωπαϊκή Ένωση»


Ριζοσπαστική δεξιά ή Αμερικάνικες πολυεθνικές ;


Μέχρι τώρα ξέραμε ότι η ριζοσπαστική δεξιά επηρεάζεται από διάφορες πολιτικές ομάδες και προσωπικότητες εκτός Ελλάδας , όπως σήμερα το Nouvelle Droite , τον de Benoist , τον Sunic , τον Krebs , ενώ εμπνέεται από τη σκέψη του Nietzsche , του Guenon , του Evola και πολλών άλλων. Όσον αφορά την Ελλάδα , ξέραμε τον Περικλή Γιαννόπουλο , τον Ι. Δραγούμη , τον Ιωάννη Συκουτρή. Μας συγκινούσε ο Παλαμάς και τα γραπτά του Καραγάτση.

Τώρα όμως μάθαμε από το Χαρίτο , ότι η Ελληνική ριζοσπαστική δεξιά θα πρέπει λέει να επηρεάζεται στο εξής από την σκληρή «συντηρητική» πτέρυγα του Ρεπουμπλικανικού κόμματος των ΗΠΑ , αλλά και από ακραίες νεοφιλελεύθερες ομάδες. Μια πτέρυγα που έχει ως «αξίες» ένα παρανοϊκό πουριτανισμό , την ιδέα της άσκοπης μαζικής οπλοφορίας , τον έντονο αντικομουνισμό όπως και τον «πατριωτισμό» των ΗΠΑ , ενώ ταυτίζεται με μεγαλοεπιχειρηματίες και ιδιοκτήτες πολυεθνικών. Θα αναφέρουμε ενδεικτικά λίγα μόνο στοιχεία από τις «προσωπικότητες» και τις ομάδες που προτείνει ο Χαρίτος να συνεργαστούμε, ώστε να μπορέσει ο αναγνώστης να δει περί τίνος πρόκειται.


O Ross Perot , επιχειρηματίας από το Texas, είχε μόνο μέσα στο 2007 ως κέρδη 4.4 δισεκατομμύρια δολάρια και είναι ο 76ος πλουσιότερος άνθρωπος στις ΗΠΑ.

Ο Pat Buchanan υπήρξε σύμβουλος των προέδρων των ΗΠΑ Nixon , Ford και Reagan με ενεργό ανάμειξη στην προσπάθεια των ΗΠΑ για ανατροπή των Σαντινίστας στη Νικαράγουα.

O Tom Tancredo , μέλος της Ευαγγελικής εκκλησίας και στέλεχος του Ρεπουμπλικανικού κόμματος , βαφτίζει την αντίσταση των Αράβων «τρομοκρατία», και θεωρεί ότι η κύρια αιτία για αυτή την «τρομοκρατία» είναι η θρησκεία τους. Προτείνει ως λύση την απειλή για βομβαρδισμό από τις ΗΠΑ της Μέκκας και της Μεδίνας...

Ο Ron Paul , ήταν αντίθετος με τον πόλεμο στο Ιράκ , θεωρώντας ότι θα έπρεπε τα Αμερικανικά στρατεύματα να αφοσιωθούν στον έλεγχο του Αφγανιστάν.


Το Heritage Foundation συνδυάζει ένα ακραίο νεοφιλελευθερισμό, με τις ιδέες για «ισχυρή εθνική άμυνα» και αναφορές σε «παραδοσιακές Αμερικάνικες αξίες». Έχει ιδρύσει το «κέντρο για την ελευθερία Μάργκαρετ Θάτσερ» , και προτείνει δραστική μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων και περιορισμό της παρέμβασης του κράτους στην αγορά. Έπαιξε πολύ ενεργό ρόλο σε παρεμβάσεις σε διάφορες χώρες την εποχή του Ψυχρού Πολέμου και χρηματοδότησε κινήματα στην Αγκόλα , τη Νικαράγουα, την Καμπότζη και το Αφγανιστάν.

To Cato Institute είναι ένα ακραίο νεοφιλελεύθερο ίδρυμα που κινείται στα πλαίσια της σκέψης των Adam Smith και John Lock.Μεταξύ άλλων προβάλλει ως βασικό ζήτημα την αντίθεσή του στο να υπογράψουν οι ΗΠΑ το πρωτόκολλο του Κιότο. Χρηματοδοτήθηκε με μεγάλα ποσά από τις πολυεθνικές Philip Morris και ExxonMobil.



To Hudson Institute χρηματοδοτείται από πλήθος πολυεθνικών μεταξύ άλλων από τις Eli Lilly and Company, Monsanto, DuPont,Dow-Elanco, Sandoz, Ciba-Geigy, ConAgra, Cargill και Procter & Gamble. Η Monsanto είναι η γνωστή εταιρεία που προωθεί σε όλο τον κόσμο τις μεταλλαγμένες καλλιέργειες, ενώ το ίδιο το Hudson Institute ασχολείται ανεργά με τον πόλεμο ενάντια στις θέσεις των οικολόγων και των περιβαλλοντιστών. Ένας εκ των θερμών υποστηρικτών του, είναι ο Henry Kissinger.

Όσο για τον Nixon , ήταν ο Πρόεδρος των ΗΠΑ που παραιτήθηκε μετά το σκάνδαλο Watergate. Οι πτυχές του σκανδάλου περιλάμβαναν διαρρήξεις, παρακολουθήσεις, εκβιασμούς, απειλές , προβοκάτσιες και διείσδυση προβοκατόρων στους πολιτικούς του αντιπάλους. Δεν γνωρίζουμε αν είναι τυχαίο, αλλά ακριβώς τις ίδιες τακτικές ακολουθούν και σήμερα κάποια άτομα στην Ελλάδα που κινούνται στα πλαίσια αυτού του είδους της νεοταξικής ΝΑΤΟικής ακροδεξιάς.


Ο Henry Kissinger , ήταν επίσημος σύμβουλος ασφαλείας του Νίξον , που ισοπέδωσε βομβαρδίζοντας το Λάος σκοτώνοντας εκατοντάδες χιλιάδες αμάχους χωρίς κανένας να μάθει τίποτα σε όλο τον πλανήτη , ενώ βομβάρδισε επίσης μυστικά και την Καμπότζη.






Υποστήριξε ενεργά το Ισραήλ στον Αραβοϊσραηλινό πόλεμο , ενώ ήταν ο πρόεδρος των ΗΠΑ που στήριξε και έφερε τη Χούντα στην Ελλάδα. Ένα από τα επιχειρηματικά «επιτεύγματά» του ήταν η εξασφάλιση άδειας για τη δημιουργία εργοστασίου εμφιάλωσης της Κόκα-Κόλα στην Ελλάδα. Η αμερικανική πολυεθνική προσπαθούσε για μια δεκαετία να μπει στην ελληνική αγορά, χωρίς αποτέλεσμα , λόγω της φοβίας που υπήρχε ότι θα ανταγωνιζόταν τα ελληνικά προϊόντα. Επίσης μετέφερε βαρύ οπλισμό στο Νότιο Βιετνάμ , ενισχύοντας τις δυ